انستیتیوت صلح امریکا گزارش تازه ای را در مورد چالش های پیش روی افغان های دارای معلولیت منتشر کرده است.
در این گزارش که روز گذشته منتشر شد، آمده است، زنان معلول افغان که به دلیل محدودیت های کاری حکومت سرپرست منبع درآمد خود را از دست داده اند، در حال حاضر با وضعیت سخت اقتصادی مواجه هستند.
در این گزارش آمده است که از یک سو محدودیت های کاری و از سوی دیگر نبود برنامه های حمایتی مشخص برای این زنان، آنان را وادار کرده است که برای زنده ماندن خود در کوچه ها و سرک ها خیرات بطلبند.
در بخشی از این گزارش آمده است:« وضع محدودیت های کاری بالای زنان مانع کسب درآمد زنان معلول شده است. علاوه بر محدودیت های کاری برای زنان، نبود برنامه های جامع برای حمایت از آنان، بسیاری از زنان را مجبور به گدایی در ها کرده است که در حال حاضر با وضعیت بسیار سخت و غیرقابل تحملی روبرو هستند.»
انستیتیوت صلح امریکا در این گزارش ادعا کرده که در روند توزیع کمک به معلولان برخورد دوگانه صورت میگیرد و میگوید که مسوولین مربوطه کمک زیادی را به معلولانی می کنند که به گفته خودشان در صفوف حکومت سرپرست معلول شده اند.
این انستیتیوت همچنین میگوید که در افغانستان با معلولین مادرزاد و افرادی که بر اثر جنگ معلول شده اند، رفتار دوگانهٔ زیادی صورت میگیرد و اکثر اوقات به افراد که مادرزاد معلول هستند کمک نمیرسد.
در بخشی از گزارش آمده است:« طالبان تمام کمک های خیریه را تنظیم کرده اند. در حال حاضر، یک عضو معلول طالبان سالانه ۶۰ تا ۱۸۰ هزار افغانی به عنوان کمک دریافت می کند، در حالی که کمک های که به یک معلول عام افغان در همین مدت داده می شود، ۳۶ هزار تا ۹۶ هزار افغانی است که این نسبت به معلولین عضو گروه طالبان ۵۳ تا ۶۰ درصد کاهش را نشان میدهد.»
با این حال، مفتی فیصل خاموش، رئیس اطلاعات و روابط عمومی وزارت امور معلولین، موارد ذکر شده در گزارش انستیتیوت صلح امریکا را به شدت رد میکند و میگوید که این وزارت در دو و نیم سال گذشته بدون هیچ نوع تبعیضی علیه افراد معلول برای حل مشکلات شان با آنها کمک های نقدی و خوراکی کرده است.
خاموش میافزاید:« ما این گزارش انستیتیوت صلح امریکا را رد میکنیم، در حال حاضر در افغانستان حقوق معلولین رعایت شده و به مشکلات آنها رسیدگی میشود، خواه معلولین نیروهای نظامی مجاهدین امارت اسلامی باشند و یا معلولین نظامی پیش مانند پولیس، اردو و قطعه خاص که در این ۲۰ سال با مجاهدین درگیر جنگ بودند، بنابراین حقوق معلولین طبیعی، ملکی و مادرزادی و همه آنها داده میشود.»
از سوی دیگر، شماری از تحلیلگران سیاسی در کنار اعطای حقوق معلولین از سوی حکومت، از مسوولین خواسته اند که برای معلولین زمینه کار را نیز فراهم کنند.
اختر محمد راسخ، تحلیلگر سیاسی میگوید:« این وظیفه امارت اسلامی است که به حقوق معلولین، معیوبین، یتیمان و ناشنوایان رسیدگی کند و به آنها زمینه کار، پول تقاعد و یا مقداری کمک اقتصادی برابر کند، زیرا افغان ها از نیم قرن بدین سو در جنگ ها آسیب دیده اند و باید دست آنها گرفته شود و به آنها کمک شود.»
در این گزارش از حکومت سرپرست خواسته شده است تا برای کمک به معلولین بودیجه اختصاص دهد و ادارات کمکرسان بین المللی به کمک به معلولین اولویت دهند.
یافته های انستیتیوت صلح امریکا نشان میدهد که بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۱۹ بنیاد آسیا، از هر پنج بزرگسال، چهار تن آن و از هر پنج کودک یک کودک در افغانستان با معلولیت های جسمی، حسی، فکری و اجتماعی-روانی دچار هستند.
این بنیاد میافزاید که بر اساس گزارش سال ۲۰۰۵ دیده بان حقوق بشر سازمان ملل متحد، از هر پنج خانواده افغان که مجموعاً ۱.۲ میلیون خانواده را تشکیل می دهند، یک عضو دارای نوعی معلولیت است.
