لیلا در ولایت هرات یکی از آن زنان است که حدود ۱۲ سال پیش شوهرش را از دست داده است. او میگوید، به دلیل نداشتن سرپرست در خانه مجبور است برای تامین مخارج خانواده ۷ نفره خود کار کند.
لیلا در حال حاضر روزانه برای ۱۸۰ افغانی مغز پسته را پاک می کند، اما این پول برای تأمین زندگی فرزندان و کرایه خانه کافی نیست.
وی میافزاید:« دوازده سال از فوت پدر فرزندانم می گذرد؛ مسولیت هفت طفل کوچک را دارم. پسر بزرگم مشکل عصبی دارد و در خانه است و بعد پسر دوم خود را برای کار به ایران فرستادم. فعلا تمام مشکلات و مخارج خانه بر دوش من است.»
تنها لیلا نیست که با این مشکلات مواجه است، بلکه بسیاری از زنان دیگر نیز چنین مشکلاتی را دارند.
نسیمه یکی دیگر از این زنان است که میگوید، ۱۰ سال است همسرش معتاد به مواد مخدر است و از ۷ سال بدین سو خبری از زنده بودن یا مرگ او را ندارد.
نسیمه نیز مانند لیلا برای سیر کردن فرزندانش پسته را پاک می کند و امیدوار است که با از بین رفتن کامل مواد مخدر زنان دیگر مانند او به دلیل اعتیاد همسرانشان رنج نبرند.
نسیمه در این مورد میگوید:« از امارت اسلامی تقاضا دارم در زمینه مواد مخدر تلاش زیادی بخرج دهد و تریاک را از بین ببرد؛ تا کسی به این مواد معتاد نشود.»
برای این زنان در یک کارخانه پروسس پسته توسط یک تاجر زمینه کار فراهم شده است.
مسوولین این کارخانه پروسس پسته میگویند، برای حدود ۵۰ زن بی سرپرست و فقیر زمینه کار را فراهم کرده اند.
نظرمحمد عطایی، مسوول این کارخانه میگوید:« در میان این زنان، شوهران بعضی ها لادرک هستند و از برخی نیز فوت کرده اند. آنها همه فرزند دارند و کسی نیست که از آنها سرپرستی کند. این زنان به دلیل مجبوریت برای کار به اینجا آمده اند.»
این در حالیست که بسیاری از خانواده ها مردان خود را به دلیل جنگ های گذشته در کشور از دست داده اند و سرپرستی به دست زنان افتاده است.
با وجود اینکه امارت اسلامی بارها برای حل مشکلات چنین زنان اطمینان داده است، اما زنان بی سرپرست میگویند که هنوز اقدام صورت نگرفته و با آنها کمک نشده است.
