صدها هزار افغانی هستند که تحصیلات عالی را به پایان رسانده و توانایی کار دارند، اما با کمبود فرصت کاری مواجه هستند و برخی از آنها تلاش میکنند از راه های دشوار و قاچاقی به خارج از کشور بروند.
این جوانان میگویند که از زمان فراغت از پوهنتون در جاهای مختلف درخواست کار داده اند، اما تا اکنون شغلی دریافت نکرده اند و از حکومت سرپرست میخواهند که برایشان زمینه کار را در داخل کشور فراهم کند.
هلال مشعل، یک تن از افراد تازه فارغ التحصیل میگوید:« در این چهار سال امتحان ها و مصاحبه های زیادی دادم اما در مسلکم جذب نشده ام. جوانان زیادی هستند که تحصیلات عالی را کسب کرده اند، اما شغلی در مسلک خود ندارند. همین جوانان از راه قاچاق میخواهند به کشورهای دیگر بروند و نیازها و مشکلات خانواده شان را حل کنند.»
برخی دیگر از جوانان نیز همین شکایت را دارند و از حکومت انتقاد میکنند که نتوانسته فرصت های شغلی را برای جوانان تحصیل کرده یا تازه فارغ التحصیل شده فراهم کند.
آنها میافزایند که اگر به جوانان فرصت کار در کشورشان فراهم نشود، تعداد جوانانی که به خارج از کشور می روند به طرز چشمگیری افزایش خواهد یافت.
حسیب الله آرمان باشنده شهر کابل میگوید:« هم تجربه دارم و هم درس خوانده ام، در برخی جاها تلاش زیادی کرده ام، اسناد هایم را به جاهای دولتی و هم غیر دولتی برده ام، اما تا کنون وظیفه پیدا نکرده ام. خواست ما از حکومت این است که فرصت شغلی برای جوانان فراهم کند، بیکاری جوانان در زندگی شخصی آنان تاثیر زیادی میکند.»
تحلیلگران بر این باورند در کشور کار به اهل کار واگذار نمیشود و ممکن است این کار در آینده عواقب بدی داشته باشد.
آنها تاکید دارند که حکومت سرپرست باید جوانان تحصیلکرده را بر اساس توانایی هایشان در وظایف در کشور منصوب کند.
نازکمیر زیارمل، تحلیلگر سیاسی میگوید:« فرصت های کاری برای جوانان در کشور، به ویژه آنهایی که تازه فارغ شده اند، بسیار محدود است، زیرا تا اکنون حکومت امارت اسلامی در افغانستان تازه است، تا اکنون به صورت کامل کار به اهل کار سپرده نشده است. تا اکنون افراد مسلکی بیکار هستند، افرادی مشغولی کار هستند که اعضای امارت اسلامی هستند و یا افراد متعهد به آنها هستند. این افراد در ۲۰ سال جهاد با آنها بوده و در مقابل امریکا با آنها ایستاد شده اند. این افراد اگر مسلکی هم نیستند اما بازهم در وظایف مقرر هستند و کار میکنند به همین دلیل برای افراد مسلکی یک اندازه زمینه کار محدود است.»
این در حالیست که وزارت کار و امور اجتماعی اخیرا از توزیع ۲۲ هزار و ۴۲۷ مجوز کار انفرادی در کشور خبر داده است.
در داخل کشور فقر، گرسنگی و بیکاری مواردی است که هر از گاهی ارقام آن از سوی سازمان های بشری بین المللی در سطح بالایی منتشر میشود و به همین دلیل از حکومت سرپرست که در سه سال گذشته نتوانسته به مردم فرصت کاری فراهم کند انتقاد میکنند.
