باوجود اینکه در روزهای پایانی ماه جون سال جاری در دوحه نشستی در مورد وضعیت کنونی افغانستان و حمایت از حقوق زنان برگزار میشود، اما اخیرا مارتین گریفیتس معاون سرمنشی سازمان ملل در امور بشری و هماهنگ کننده کمک های اضطراری این سازمان به شورای امنیت گفته است که امارت اسلامی در دو سال گذشته مجازات مکرر را علیه زنان و دختران در افغانستان صادر کرده است.
به گفته گریفیتس، امارت اسلامی به وعده خود مبنی بر حمایت از حقوق بشر به ویژه حقوق زنان عمل نکرده است و جامعه جهانی دیگر هیچ انتظاری از آنها ندارد.
وی افزوده:« من به نمایندگی از سرمنشی به کابل رفتم تا با حاکمان جدید افغانستان صحبت کنم. من مدت زیادی در افغانستان کار کردم. در آن زمان، در واقع، ما چند وعده مکتوبی داشتیم که چگونه با طالبان پیش برویم، اما اکنون آن امیدها از بین رفته است. طالبان به وعده خود مبنی بر تامین حقوق بشر عمل نکرده است. به ویژه حقوق زنان تامین نشده است و احکام پی درپی صادر شده است و مواردی که منجر به تعامل بین المللی با طالبان می شود هنوزهم قابل بحث نیست.»
گریفیتس که ماموریت امور بشردوستانه اش در پایان ماه جاری به پایان میرسد، تاکید کرد که جامعه جهانی به نمایندگی از افغان ها در مورد بسیاری از مسائل با امارت اسلامی به توافق نرسیده است و گفتگوها همچنان ادامه دارد.
تحلیلگران سیاسی میگویند، آنچه که روند به رسمیت شناسی را در افغانستان دشوار میکند موضوع آموزش و کار دختران و زنان است که این حقوق به آنها داده نشده است و به گفتهٔ آنها حکومت سرپرست با تامین این حقوق به جهان اجازه نمیدهد که به اهداف سیاسی خود دست یابند.
نازکمیر زیارمل، تحلیلگر سیاسی میگوید:« تقریباً همه جهان در مورد به رسمیت شناختن امارت اسلامی افغانستان نظر واحد دارند، و این نظر واحد این است که امارت اسلامی وعده های را که قبل از به قدرت رسیدن کرده بودند و انتظاری که جهان از آن داشت به واقعیت تبدیل نشده است. به عنوان مثال امارت اسلامی در این سه سال نتوانست که دروازه های مکاتب را بروی دختران باز کند و میکانیزمی منظمی برای آنها ایجاد کند، همینگونه سهم زنان در نظام و یا مساعد کردن زمینه کار و فعالیت برای آنها.»
برخی دیگر میگویند حکومت سرپرست باید بر اساس کنوانسیون بین المللی به حقوق ملت پابند باشد و با افزایش اعتماد مردم به خود، زمینه را برای این به رسمیت شناخته شدن از سوی جهان فراهم کند.
شیر حسن حسن، تحلیلگر سیاسی، میگوید:« برای زنان براساس انتخاب و لیاقت شان کار داده نمیشود، که این حق آنهاست، هم از نظر اسلامی، هم از نظر سنتی و هم از نظر کنوانسیون بین المللی حقوق بشر. این حق از آنها سلب شده است و متأسفانه مقامات و رهبران امارت اسلامی به دلیل لج بازی خود با انتقاد جامعه جهانی مواجه هستند و با نارضایتی مردم در داخل افغانستان روبرو هستند.»
این در حالیست که پس از روی کار آمدن امارت اسلامی در افغانستان محدودیت های برای زنان ایجاد شده است.
