خان بی بی در اثر زلزله شدید ولایت هرات سه تن از اعضای خانواده اش را از دست داد و زمستان سخت را در خیمه ها سپری کرد.
اکنون که سرپناه در اختیار او قرار گرفته است، او نگران نبود خدمات صحی برای زنان هنگام زایمان در منطقه خود است.
او میگوید که بارها جان زنان و کودکان به دلیل نبود مرکز صحی در وقت زایمان با خطر مواجه میشود.
خان بی بی میافزاید:« متاسفانه راه ما خیلی دور است، اگر مریض داشته باشیم بسیار برای ما سخت است، نه داکتر داریم و نه در این نزدیکی ها کلینیک است.»
نگار، یکی دیگر از باشندگان هرات هم چنین نگرانی دارد و میگوید که چندی پیش یکی از دوست هایش به دلیل نبود مرکز صحی در قریه در حین زایمان جان باخت و بدلیل خراب بودن راه به شهر دیر رسیدند.
نگار از حکومت سرپرست میخواهد که در قریه مرکز صحی بسازد و دسترسی زنان به خدمات صحی را تسهیل کند.
وی میافزاید:« بیماران در مسیر راه با مشکلات جدی مواجه میشوند، به راحتی نمیتوانند خود را به شفاخانه شهر برسانند و در بیشتر مواقع یا مادر یا کودک قبل از رسیدن به شفاخانه جان خود را از دست میدهند.»
از سوی دیگر، مقامات محلی نیز مشکلات مردم را به دلیل نبود مراکز صحی در مناطق دور دست میپذیرند؛ اما اطمینان میدهند که توجه به مناطق محروم زیاد شده و در برخی مناطق کلینیک های صحی نیز ساخته شده است.
نثار احمد الیاس، سخنگوی والی هرات میگوید:« نظر به ضرورت در برخی ولسوالی ها کلینیک ساخته شده و اکنون که نفوس زیاد شده مسوولین تلاش دارند که کلینیک ها را به شفاخانه ها تبدیل کنند و همچنان خدمات درمانی را به مناطقی که از ولسوالی ها دور هستند نیز گسترش دهند و در آیند این خدمات تکمیل خواهد شد.»
این در حالیست که زنان و کودکان در کنار خدمات صحی از دیگر امکانات اولیه زندگی نیز در تعدادی از مناطق دور دست محروم شده اند.
