وزارت کار و امور اجتماعی میگوید، تلاش دارد تعدادی از کارگران افغان را به کشورهای که به منابع بشری نیاز دارند، اعزام کند.
سمیع الله ابراهیمی، سخنگوی این وزارت میگوید، از سه سال بدین سو تلاش می کنند تا برای کارگران افغان در کشورهای دیگر تسهیلات کار فراهم کنند.
به گفته ابراهیمی، این گام برای کاهش سطح بیکاری و فقر در کشور برداشته شده است.
وی در این مورد میگوید:« وزارت کار و امور اجتماعی تلاش می کند تا زمینه را برای اعزام نیروی کار ماهر افغان به کشورهای خارجی به ویژه کشورهای حوزه خلیج فراهم کند تا نرخ بیکاری در کشور کاهش یابد. وزارت کار و امور اجتماعی در کنار کشور قطر، عمان، امارات عرب، ترکیه و سایر کشورها در تلاش است تا زمینه اشتغال قانونی را برای افغان ها در دیگر کشورها نیز فراهم کند.»
ابراهیمی همچنین میگوید، از طریق ۵۲ مرکز مسلکی در سراسر کشور، زمینه آموزش های عملی در ۷۰ رشته مختلف مانند برق، تعمیر موتر و خیاطی به شهروندان فراهم شده است و در حال حاضر هزاران شهروند مشغول آموزش هستند.
برخی از شهروندان از تلاش های این وزارت خوشحال هستند، اما تاکید دارند که توافق نامه های مشابه باید با کشورهای دیگر جهان نیز امضا شود؛ تا با جلوگیری از وضعیت بد اقتصادی فعلی کشور، فرصت های شغلی افزایش یابد.
عبدالجبار ساحل، باشنده شهر کابل میگوید:« افغان ها به کار نیاز دارند و ظرفیت کافی در داخل کشور برای جذب همه کادرها و کارگران وجود ندارد، بنابراین لازم است که با کشورهای دیگر به ویژه کشورهای عربی قرارداد امضا شود که به نیروی کاری نیاز دارند.»
عید محمد، یکی دیگر از باشندگان شهر کابل میگوید:« باید نرخ بیکاری جوانان افغان کاهش یابد، این امر بر اقتصاد کشور تاثیر مثبت خواهد داشت. چون اینجا کادر ها زیاد است، کارگران مسلکی داریم، اما نرخ بیکاری بالاست و این کار می تواند نرخ بیکاری را کاهش دهد.»
تحلیلگران اقتصادی از امارت اسلامی میخواهند که پیش از هر کاری کارگران افغان را از نظر مسلکی بودن روی پا های خودشان ایستاد کند و سپس آنان را برای کار به کشور های دیگر بفرستد.
شهسوار سنگروال، تحلیلگر اقتصادی میگوید:« این کار نه تنها به این دلیل خوب است که این جوانان برای خانواده خود درآمد کسب می کنند، ارز و پول خارجی نیز به کشور می آید. فکر می کنم این کار از نظر اقتصادی بسیار ارزشمند خواهد بود.»
محمد یونس زدران، تحلیلگر اقتصادی میگوید:« اگر در داخل کشور فرصت های شغلی فراهم شود و این جوانان در داخل کشور مشغول کار شده و در آبادی کشور سهم بگیرند، خیلی خوب خواهد شد. با این کار هم کشور ما پیشرفت خواهد کرد و هم ما نیروی کار خود را از دست نخواهیم داد.»
علاوه بر این، پس از روی کار آمدن حکومت سرپرست، بسیاری از مقامات بارها از سرمایه گذاران بین المللی و افغان خواستند تا در افغانستان سرمایه گذاری کنند؛ تا علاوه بر خودکفایی در بخش اقتصادی، فرصت های شغلی برای کارگران مسلکی و نیمه مسلکی فراهم شده و سطح بیکاری در کشور کاهش می یابد.
