دختران بالاتراز صنف ششم خواستار بازگشایی مکاتب هستند

پس از به قدرت رسیدن مجدد امارت اسلامی، تمام مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم تا امرثانی بسته شد.

یک سال پس از این تصمیم وزارت معارف؛ وزارت تحصیلات عالی نیز تحصیل محصلین  دختر را به حالت تعلیق درآورد و حق شرکت در امتحان کانکور را نیز از آنها سلب کرد.

این تصامیم امید هزاران دختری که می خواستند در رشته های مختلف تحصیل کنند، به یأس وناامیدی مبدل کرد.

زمانیکه مکاتب دخترانه تعطیل شد، فاطمه دانش آموز صنف دوازدهم بود. او می گوید، می خواست در آینده داکتر شود اما سه سال است که در خانه نشسته و امیدی به آینده را از داست داده است.

فاطمه می‌گوید:« خواهش من از حکومت این است که درهای آموزش را به روی دختران باز کند، تا دخترانی مثل من که در خانه نشسته اند، از تحصیل دور مانده اند، به آرزوهای خود نرسیده اند، ادامه تحصیل دهند. ما باید به رویاهای خود برسند و بتوانیم در آینده در رشته مورد نظر خود تحصیل کرده و به کشور خدمت کنیم.»

در عین حال، برخی از متعلمین و محصلین دختر از حکومت سرپرست می خواهند، به آنها اجازه دهد که برای سهم داشتن در پیشرفت و ثبات کشور،  از آموزش های عصری بهرمند شوند.

مژده یک تن از دانش آموزان باز مانده از آموزش می‌گوید:« اگر نسل جدید و دختران افغان بی سواد بمانند، ممکن است برای آینده افغانستان بسیار خطرناک باشد؛ زیرا وقتی مادر یک خانواده بی سواد باشد، ممکن است فرزندان این خانواده نیز بی سواد بزرگ شوند. من از امارت اسلامی می خواهم که هر چه زودتر درهای مکاتب را به روی دختران باز کند؛ تا موانع جهل و نادانی از پیش روی ما برداشته شوند.»

شبنم یکی از محصلین می‌گوید:« دو سال اخیر که دروازه های پوهنتون ها به روی دختران بسته شد، مشخص است که بر روحیه و روان دختران تأثیر منفی گذاشته است.  تمام آرزوهای دختران که می خواستند تحصیلات عالی داشته  و به جایی برسند، بر باد رفت. این وضعیتی است که انسان حتی نمی تواند به آن فکر کند.»

اگرچه امارت اسلامی در این باره به تازگی چیزی نگفته است، اما پیش از این بارها گفته بود که در حال کار برای ایجاد یک طرح و مساعد نمودن فضای مناسب و چگونگی آموزش است؛ تا بر اساس آن درهای مکاتب و پوهنتون ها دوباره بروی دختران باز شود.

محمد سلیم پیگیر، کارشناس امور می‌گوید:« از نظر اقتصادی، سیاسی و اجتماعی تنها راه حل همه مشکلات مردم افغانستان، مکاتب و پوهنتون ها است. هر چه یک مادر افغانی تحصیل کرده و باسواد باشد، به همان اندازه فرزندان او نیز تحصیلکرده خواهند بود. پس باید هر چه زودتر درهای مکاتب و پوهنتون ها باز شود و زمینه کار برای زنان فراهم شود. این کار از نظر اقتصادی، سیاسی و اجتماعی پیشرفت های چشمگیری را به همراه خواهد داشت.»

این در حالیست که ۱ هزار ۱۵۲ روز از مسدود  شدن مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم ابتدایی و ۶۹۳ روز از بسته  شدن پوهنتون های دخترانه می‌گذرد؛ اما تاکنون مسوولین این وزارت های مربوطه وضاحتی در این خصوص نداده اند که امر ثانی تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.