محمد نسیم باشنده ولسوالی چپرهار ولایت ننگرهار است. او میگوید نیروهای خارجی به اتهام اینکه گویا او علیه آنها فعالیت می کند، دستگیر کردند و به مدت پنج سال در زندان گوانتانامو زندانی بود.
محمد نسیم میگوید، بدون اثبات جرم اش، پنج سال را در زندان گوانتانامو با شکنجه های شدید گذرانده است.
وی میافزاید:« در زندان زولانه ها و زنجیر ها از سقف آویزان بودند و زندانیان را به آن می بستند. افراد زیادی بودند که بین ۱۰ تا ۱۵ حتی ۲۰ روز در آنجا آویزان بودند. اگر زندانی می خواست به تشناب برود، دو سرباز از بازوهایش می گرفتند و او را تا تشناب کش میکردند.»
به گفته محمد نسیم، زمانی که از گوانتانامو آزاد شد، خانواده اش او را در میدان هوایی کابل نشناختند، زیرا به دلیل زجر های که در چند سال متحمل شده بود، چهره اش تغییر کرده بود.
او میگوید، به دلیل زجر ها و مشقت های زندان اکنون به بیماری روانی مبتلا شده است.
این زندانی سابق گوانتانامو میگوید:« هرجا که می نشینم دلم تنگ میشود و میخواهم از آنجا فرار کنم؛ خوابم نمی برد و روزهای تلخ زندان در ذهنم چرخ میزند.»
محمد نسیم از آدرس نامعلوم می پرسد که چرا بدون جرم شکنجه شده و علاوه بر روزها و شب های زندان گوانتانامو هنوز هم از نظر روانی آرام نیست؟
محمد نسیم می افزاید:« چرا پنج سال زندانی بودم و چه جرمی را بر من ثابت کردند؟ در افغانستان نیز زندان، محکمه و قاضی وجود داشت، من یک شهروند افغان بودم نه از کیوبا که مرا در آنجا زندانی کرده بودند.»
این زندانی سابق گوانتانامو از مدافعان حقوق بشر میخواهد که در رابطه با زندانی شدن ناعادلانه اش از نیروهای خارجی عدالت بخواهند و قناعت دهند که چرا او زندانی شده بود؟
