چهارکنت ولسوالی عقب مانده ولایت بلخ است که باشندگان آن زندگی پر از مشکلات و مصائب را می گذرانند.
اهالی این محل میگویند، به راحتی به نیازهای اولیه زندگی دسترسی ندارند و به همین دلیل با مشکلات زیادی روبرو هستند.
آنها خواستار دسترسی به آب آشامیدنی پاک، مراکز صحی، جاده ها و تاسیسات زیربنایی هستند.
حسیب الله باشنده ولسوالی چهارکنت میگوید:« برای آب آمده ام، ما آب پاک آشامیدنی نداریم. اینجا کلینیک هم نیست و با آمدن زمستان نمیتوانیم بیماران مان را به شفاخانه برسانیم.»
محمد ایوب یکی دیگر از باشندگان ولسوالی چهارکنت نیز میگوید:« بزرگترین مشکل ما آب آشامیدنی است، اینجا آب روی زمین نیز گل آلودی است. ما سرک نداریم و راه های منتهی به شهر خراب است.»
مردم ولسوالی چهارکنت مانند باشندگان بسیاری از مناطق دیگر افغانستان از نبود و خرابی سرک ها شکایت دارند و میگویند، جاده مزارشریف تا چهارکنت خامه است و در زمان انتقال مریضان و دیگر حالات اضطراری با مشکل مواجه استند.
شیرمحمد یک تن از باشندگان ولسوالی چهارکنت میگوید:« ۱۲۰ خانواده در اینجا زندگی میکنند و مهم ترین خواسته شان آب، کلینیک صحی، مکتب و سرک سازی است. ما از امارت اسلامی خواستار رسیدگی به آن هستیم.»
محمد داود یکی دیگر از باشنده گان ولسوالی چهارکنت میگوید:« مردم ساکن در اینجا از هر سو مشکل دارند، به ویژه کمبود آب آشامیدنی و نبود کلینیک صحی و داکتران مشکلاتی است که مردم ما از حکومت می خواهند که آنها را حل کند.»
مسوولین محلی بلخ این مشکلات را می پذیرند اما میگویند، پروژه های بازسازی در برخی ولسوالی ها آغاز شده و به زودی در سایر ولسوالی ها نیز آغاز خواهد شد.
نورالهادی ابو ادریس، معاون والی بلخ میگوید:« در سه سال گذشته پروژه های زیادی اجرا شده است. درست است که مردم به بسیاری از امکانات دسترسی ندارند که مهمترین آنها ساخت سرک ها، شفاخانه، آب آشامیدنی و مکتب است؛ اما تلاش ما ادامه دارد. در برخی ولسوالی ها، بندهای کوچک آب و سرک ها ساخته و به بهره برداری سپرده شده است.»
هر چند ولایت بلخ مرکز این زون و یکی از ولایات پردرآمد محسوب می شود، اما هنوزهم باشندگان اکثر ولسوالی های آناز نیازهای زندگی محروم هستند.
