در چند روز گذشته اخباری از آدرس وزارت تحصیلات عالی در رسانه ها منتشر میشود که گویا این وزارت اساتیدی را از پوهنتون منفک میکند که در خارج از کشور مشغول دروس ماستری و دوکتورای خود هستند.
اما ضیاءالله هاشمی سخنگوی این وزارت اخراج اساتید را که برای تحصیل به سفرهای تحصیلی رفته اند را رد میکند.
هاشمی میگوید که شورای رهبری وزارت تحصیلات عالی تصمیم گرفته است که بست های اساتیدی را که بدون موافقت پوهنتون و وزارت مربوطه به خارج از کشور رفته اند و برنامه تدریس خود را پیش نبرده اند، به اعلان بگذارد.
هاشمی میافزاید:« خبر منفکی اساتید از سوی وزارت تحصیلات عالی که به خارج رفته اند دست به دست میشود که این حقیقت ندارد. برای اطلاع شهروندان باید بگویم که شورای رهبری وزارت تحصیلات عالی تصمیم گرفته است که بست های خالی اساتیدی را به اعلان بسپارد که بدون موافقت پوهنتون ذیربط و وزارت به خارج از کشور رفته اند، راپور درس شان نمیآید و یا زمان تحصیل شان در خارج از کشور به پایان رسیده و دوباره به کشور بازنگشته اند و برای ماندن در آنجا نیز عذر معقولی ندارند.»
وی همچنین میگوید که در حال حاضر حدود (۱۴۰۰) استاد پوهنتون های مختلف کشور در خارج از کشور مشغول به تحصیل هستند و با وزارت تحصیلات عالی در تماس هستند.
وی افزوده:« در حال حاضر حدود ۱۴۰۰ استاد از پوهنتون های مختلف کشور در خارج از کشور مشغول به تحصیل هستند که با وزارت تحصیلات عالی در ارتباط هستند. در آنجا تسهیلات آموزشی و زندگی به آنان داده میشود و ۴۵۰ میلیون افغانی معاش به آنان پرداخت میشود که این بودجه قبلاً توسط خارجی ها پرداخت میشد و اکنون از بودجه وزارت تحصیلات عالی پرداخت میشود.»
شماری از اساتید پوهنتون در واکنش به تصمیم وزارت تحصیلات عالی میگویند که این تصمیم ظلم آشکار به حق استادان است و به گفتهٔ آنها بیشترین آسیب این کار به روند تحصیلی وارد میشود.
زاهد امرخیل، استاد پوهنتون میگوید:« به نظر من این ظلم آشکار در حق مردم افغانستان و موسسات علمی و آموزشی افغانستان است و دلیل آن این است کسانی که برای تحصیلات عالی به خارج از کشور رفته اند چیزهای جدیدی یاد میگیرند، تجربه جدید به دست میآورند و دوباره به کشور باز میگردند و به جوانان خود در زمینهٔ علمی خدمت میکنند؛ پس اگر ما آنها را از صحنه حذف کنیم، و آنها را منفک کنیم خلاف قوانین تحصیلات عالی و اصول مبتنی بر موسسات آموزشی است و ظلم آشکاری در حق آنهاست.»
شماری دیگر از استادان پوهنتون میگویند که برای اساتیدی که قصد تحصیل در خارج از کشور را دارند، مفید است که با وزارت تحصیلات عالی در تماس باشند.
آنها تاکید دارند که حکومت سرپرست باید با این اساتید در تماس شود و مانع از بین رفتن ظرفیت و دانش این استادان شود.
اسلم دانشمل، استاد پوهنتون میگوید:« اساتیدی که برای تحصیلات عالی به خارج از کشور رفته اند، باید وزارت تحصیلات عالی اداره مربوطه را در جریان قرار میدادند تاا در روند درسی محصلین تاخیر ایجاد نشود. اکنون وزارت تحصیلات عالی باید به گونهٔ متواتر با آنها در تماس باشد تا کادر علمی کشور به کشور بازگردند.»
برخی دیگر از استادان از تصمیم حکومت سرپرست استقبال میکنند و میگویند که با این اقدام میتوانند مشکل کمبود استادان را حل کرده و روند تدریس را ادامه دهند.
عبید الرحمن، استاد پوهنتون میگوید:« برخی از اساتیدی که رفته اند و نمیخواهند برگردند، دو گروه استاد داریم، یکی آنهایی که اینجا بودند اما به دلیل برخی مشکلات رفتند و به جای آنها استادان دیگر مقرر شد و دستهٔ دوم اساتیدی است که برای تحصیلات عالی رفته اند و انتظار میرفت که آنها دوباره برگردنند؛ اما اینکه آنها نیامدند و یا نمیآیند پس امارت اسلامی مجبور شد که بست های آنها را به اعلان بگذارد.»
ید دیگری به جای آنها منصوب شدند. و دسته دوم استادان هستند که برای تحصیلات عالی رفتند و انتظار این بود که برگردند. اما چون نیامدند یا دزدی نکردند، امارت اسلامی مجبور شد این کار را بکند و تصمیم گرفت که ما مواضع آنها را اعلام کنیم».
وزارت تحصیلات عالی در حالی این تصمیم را اتخاذ میکند که محصلین در داخل کشور از کیفیت پایین آموزش شکایت دارند و میگویند که حکومت سرپرست برای بهبود روش تدریس باید استادان را با تحصیلات عالی مقرر کند.
