جنگ های طولانی، ناامنی، خشکسالی و موارد دیگر باعث شده است که افغان ها به جای ایستادن روی پا های خود، به کمک های بشری جهان متکی باشند.
اخیراً یک سازمان بین المللی به نام پی.آی.ان در گزارشی که در مورد زندگی برخی از افغان ها منتشر شده است، تخمین زده است که امسال ۲۳ میلیون افغان به کمک های بشری نیاز دارند که این رقم بیش از نیم نفوس افغانستان را نشان میدهد.
در بخشی از این گزارش آمده است:« تخمین زده میشود که در سال ۲۰۲۴، ۲۳ میلیون تن از مردم افغانستان که نیمی از جمعیت کشور را تشکیل میدهند، به کمکهای بشری نیاز داشته باشند که این کمکهای مهم عبارتند از غذا، دسترسی به آب پاک، خدمات صحی و ارائه تسهیلات در زمینه آموزش است.»
عبداللطیف نظری، معین مسلکی وزارت اقتصاد، اگرچه مشکلات مربوط به وضعیت اقتصادی مردم عام را میپذیرد، اما میگوید که در نظر دارد در سال جاری از طریق تطبیق پروژه های انکشافی و زیربنایی برای مردم فرصت کار را ایجاد کند و از این راه مشکلات گرسنگی و اقتصادی را در کشور کاهش دهد.
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که کمک های کوتاه مدت نمیتواند مشکلات افغان ها را به صورت دایمی حل کند و به گفتهٔ آنها باید فرصت های کاری طولانی مدت برای مردم فراهم شود تا بتوانند مشکلات خود را تا حدودی حل کنند.
محب الله شریف، تحلیلگر اقتصادی میگوید:« دلیل اصلی اینکه فقر کاهش نمییابد این است که هنوز اجراعات گسترده در اقتصاد آغاز نشده است، بانک ها در محدودیت هستند، به مردم کمک های اضطراری توزیع میشود. این اتفاق می افتد، اما تلاش زیادی برای نشان دادن کار به آنها، تجهیز آنها برای انجام کارهای شان و هدایت زندگی بر اساس دستاوردهای اقتصادی خودشان وجود ندارد. پروژه های بزرگ بلندمدت تا اکنون اجرا نشده است. وقتی اجرا شود، همهٔ این موانع از بین خواهد رفت.»
پیش از این سازمان ملل متحد نیز در یک سلسله گزارش ها مدعی شده بود که سطح گرسنگی و فقر در افغانستان افزایش یافته و گفته بود که بر اساس ارقام در دست داشته در حال حاضر ۱۷ میلیون افغان به دلیل گرسنگی شدید نیازمند کمک های فوری هستند.
