نزدیک به سه سال است که تحریم های بین المللی علیه افغانستان اعمال شده است و مردم افغانستان را در معرض انزوای سیاسی و اقتصادی بین المللی قرار داده است.
امارت اسلامی میگوید که جهان باید تحریم های اعمال شده بر افغانستان را لغوه کند و حقوق بین المللی به مردم افغانستان داده شود.
ذبیح الله مجاهد سخنگوی امارت اسلامی میگوید که اعمال محدودیت ها و فشارها نتیجه ای ندارد و برعکس فاصله موجود را نیز افزایش میدهد.
مجاهد میگوید:« اگر اعمال فشار نتیجه میداد، اینجا ۲۰ سال جنگ هم بود، اسلحه هم استفاده شد، نیروها هم اینجا آمدند، اما نتیجه نداد، تحریم ها هم نتیجه نمیدهد، برعکس فاصله را زیاد میکند، بیاعتمادی ایجاد میکند و مشکلات را افزایش میدهد، بنابراین همه محدودیتها باید هر چه سریعتر برطرف شود. حق مردم افغانستان باید به آنها داده شود، غصب کردن حقوق، موانعی بر سر راه پیشرفت افغانستان، هیچکدام اینها به نفع هیچ طرف نیست.»
کارشناسان سیاسی بر این باورند که تحریم های بین المللی هیچ تاثیری بر مقامات و حکومت افغانستان نداشته است، بلکه مردم عام افغانستان که ۴۰ سال جنگ را متحمل شده اند و اکنون به دلیل تحریم ها با مشکلات شدید اقتصادی مواجه شده اند را تحت تاثیر قرار داده است.
آنها میگویند، جهانیان که خود را مدافعان بشر میدانند، به خاطر اهداف سیاسی خود، بالای ۴۰ میلیون افغان که بشر هم هستند، محدودیت وضع کرده اند.
واحد فقیری، کارشناس سیاسی میگوید:« ضرر این امر به افغان ها میرسد، افغان ها در انزوا هستند، در وضعیت بد اقتصادی قرار دارند، افغان ها تاوان این وضعیت را میپردازند.»
اما برخی دیگر دلیل اصلی انتقادات و تحریم های بین المللی بر حکومت افغانستان را تداوم حکومت سرپرست در افغانستان و عملی نشدن خواسته های مشروع که در زمینه آموزش دختران دارند، میدانند.
توریالی زازی کارشناس سیاسی میگوید:« دلیل این انتقادات و اتهامات علیه حکومت سرپرست، مطالبات برحق کشورها و مردم جهان است که هنوز آنها (امارات اسلامی) آن را عملی نکرده اند که بزرگترین دلیلش هم بحث مکاتب و پوهنتون های دختران است.»
اما امارت اسلامی پیش از این گفته بود که تداوم کابینه سرپرست مانع در کار ها ایجاد نکرده است، سرپرست وزیران امور خود را با مسوولیت کامل به پیش میبرند، اما در تلاش هستند که حکومت را از سرپرستی بیرون کنند.
