پس از روی کار آمدن امارت اسلامی، هیچ کشوری در جهان حکومت سرپرست را به رسمیت نشناخت، اما در این دوره با بسیاری از کشورها روابط رسمی برقرار شد.
شماری از کشورها به شمول کشور های همسایه نماینده سیاسی حکومت سرپرست را پذیرفته و به امور قونسلی و دیپوماتیک خود در افغانستان ادامه داده اند.
مقامات، سیاست خارجی حکومت سرپرست را در مدت دو و نیم سال گذشته موفق میدانند و میگویند در این مدت کشور را از انزوای مطلق نجات داده و با بسیاری از کشورها روابط سیاسی و اقتصادی برقرار کرده اند.
ذبیح الله مجاهد سخنگوی امارت اسلامی میگوید:« امارت اسلامی افغانستان در عرصه سیاست خارجی، در تامین روابط با سایر کشورها و همچنین ایجاد فضای عادی تمام تلاش خود را کرده است، اما میدانید که این روابط بعد دو طرفه دارد، از یک طرف تامین نمیشود، باید طرف دیگر هم با ما تعامل داشته باشد. روابط امارت اسلامی با بسیاری از کشورها همچنان خوب است.»
اما از سوی دیگر، شماری از تحلیلگران سیاسی علاوه بر اینها خواستار برخی اصلاحات داخلی هستند.
معین گل سمکنی، کارشناس امور سیاسی میگوید:« یک موضوع وجود دارد، وقتی قانون اساسی در کشور وجود نداشته باشد، نمیتوان سیاست داخلی و خارجی را تعریف کرد، زیرا همه کشورها میخواهند بر اساس قانون اساسی با کشورهای دیگر ارتباط برقرار کنند.»
برخی دیگر میگویند که امارت اسلامی بر اساس سیاست اقتصادمحور خود بسیاری از کشور ها را وادار به تعامل کرده و در این زمینه دست آورد نیز داشته است.
اگرچه امارت اسلامی خود را در سیاست داخلی و خارجی موفق میداند، اما جامعه جهانی از امارت اسلامی خواسته تا تغییرات گستردهای ایجاد کند از جمله ایجاد حکومت همهشمول، تأمین حقوق بشر، مسئله آموزش و کار دختران و زنان که از مهمترین این خواسته ها است.
