پس از روی کار آمدن حکومت سرپرست، همزمان کار زنان به شمول ادارات دولتی، در ادارات بین المللی و سکتور خصوصی ممنوع شد. این مسائل باعث شد که زنان بیشتر با مشکلات اقتصادی و برخی از آنها با مشکلات روانی دست و پنجه نرم کنند.
اما برخی زنان را سرپرستی خانواده و مشکلات اقتصادی مجبور به سرمایه گذاری در مشاغل خصوصی کوچک و متوسط کرده است.
ظریفه رضایی یکی از آن زنانی است که پس از روی کار آمدن حکومت جدید بیکار شد و با مشکلات اقتصادی زیادی مواجه شد.
رضایی میگوید پس از از دست دادن کارش آرام نه نشسته و بلافاصله با پول کم، کار خود را آغاز کرد، که اکنون ساحه کارش وسیع شده و توانسته است که نیاز های خانواده اش را براورده سازد.
رضایی میافزاید:« زن مشکلات زیادی را متحمل میشود تا اینکه کسب و کارش به جایی میرسد و این طبیعی است که در ابتدای کار مشکلات و جنجال های پیش می آید، اقتصاد ضعیف میباشد؛ اما با این همه، باید امید خود را از دست ندهیم، شکست را نپذیریم و به کار خود ادامه دهیم.»
در عین حال برخی دیگر از زنان تاجر راه اصلی توانمندسازی زنان را راه اندازی کسب و کار شخصی خودشان میدانند و میگویند کسب و کارهای کوچکی که توسط آنها راه اندازی میشود در آینده میتواند به کسب و کارهای بزرگ تبدیل شود.
یکی دیگر از زنان متشبث میگوید:« وضعیت که اکنون در کشور است، بازهم جای خوشحالی است که زنان میتوانند در فضایی آرام کار شخصی راه اندازی کنند، زیرا وضعیت امنیتی خوب است و امارت اسلامی هیچ مشکلی با زنان تجارت پیشه ندارد. ما از دونر ها و موسسات که به زنان کمک میکنند، می خواهیم؛ اگر پول کم است و یا زیاد، باید نظارت شود و در تجارت خرج شود.»
زنان تجارت پیشه میخواهند که حکومت سرپرست در کنار حمایت از کاروبار های شخصی شان، صنایع دستی آنها را به بازار عرضه کند و به این ترتیب زنان تجارت پیشه را تشویق به راه اندازی تجارت شان کند.
