نشستی تحت عنوان «ائتلاف مقاومت اقتصادی زنان افغانستان» به میزبانی وزارت امور خارجه امریکا و با همکاری پوهنتون بوستون این کشور برگزار شد.
در این نشست در کنار آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه امریکا، توماس ویست نماینده ویژه ایالات متحده برای افغانستان و رینا امیری نماینده ویژه ایالات متحده در امور زنان افغانستان، نمایندگان سکتور خصوصی، جامعه مدنی، پوهنتون ها و حکومت ها نیز دعوت شده بودند.
وزیر امور خارجه امریکا وضعیت بد اقتصادی زنان افغانستان به دلیل محدودیت های ایجاد شده در این نشست را عامل اصلی ضعف اقتصادی افغانستان خواند و افزود که مشارکت زنان افغان در جامعه میتواند میلیاردها دالر در اقتصاد افغانستان تزریق کند.
بلینکن میگوید:« محدودیتهای اعمال شده از سوی طالبان، ظرفیت افغانستان را تضعیف میکند. اگر زنان و دختران افغان به آموزش و کار دسترسی داشته باشند، مزایای آن به تمام کشور خواهد رسید. با این کار، زنان میتوانند غذای سفرههای خانوادهشان را تأمین کنند، میتوانند میلیاردها دالر به اقتصاد افغانستان بیفزایند. فرصت های اقتصادی شرط اول صلح و ثبات پایدار تلقی میشود؛ بنابراین مشارکت زنان به ترقی جامعه کمک میکند. اما این ضعف افغانستان است که زنان اجازه استفاده از ظرفیت های خود را ندارند.»
به گفته بلینکن، هدف اصلی از ایجاد این ائتلاف ایجاد فرصت های شغلی برای زنان افغان از طریق آموزش آنلاین است تا آنها بتوانند از طریق بورسیه های آموزشی در پوهنتون های امریکا مدرک لیسانس و فوق لیسانس دریافت کنند و بتوانند که به صورت آنلاین با ایجاد کار و بار های کوچک به آنها کمک کنند.
بلینکن میافزاید:« در حال حاضر در این شرایط سخت و چالش برانگیز، فرصت های زیادی وجود دارد. فرصت های خوبی برای حمایت و همکاری زنان و دختران افغان با تمامی شرکت کنندگان حاضر در این سالن وجود دارد.»
وزیر امور خارجه ایالات متحده همچنین میگوید که جهان به حمایت از تقاضای زنان افغان برای دسترسی به آموزش ادامه میدهد.
او میگوید که بیش از ۷۰ کشور خاورمیانه، آسیا، اروپا و امریکا خواستار مشارکت کامل و معنادار زنان در جامعه افغانستان هستند.
با این حال، ثریا پیکان، فعال حقوق زنان؛ دعوت وزارت امور خارجه امریکا را در این گونه ائتلاف ها و نشست ها نمایشی میداند و میگوید که آنها عملا نمیتوانند نقش سازنده ای در توانمندسازی اقتصادی زنان افغان داشته باشند.
پیکان میگوید:« به هیچ وجه نمیتوان وضعیت اقتصادی زنان افغانستان را از راه دور تقویت کرد و این تنها به نفع چند زنی است که چنین پروژهها را ارائه میکنند و به گونهٔ آنلاین آموزش، درسها و برخی برنامههای کوچک دیگر را انجام میدهند، این هیچ نفعی برای زنان افغان ندارد. زنان افغان رفتن به مکتب، آموزش حضوری و اجازه کار را میخواهند که همین ها مسائل مهم است.»
از سوی دیگر، شماری از کارشناسان سیاسی، محدودیت های اعمال شده بر کار و آموزش زنان و دختران را دلیل عمده فشار جهانی بر حکومت افغانستان میدانند و به گفتهٔ آنها رفع این محدودیت ها میتواند حمایت کستردهٔ جهان را جلب کند.
برنا صالحی کارشناس سیاسی میگوید:« موضوع زنان مشکل بسیار جدی در روابط امارت اسلامی با جامعه جهانی ایجاد کرده است و به نظر من اگر امارت اسلامی بتواند در گام اول مسئله آموزش دختران و کار زنان را در چارچوبی حل کند؛ پس بخش عمده ای از مشکلات روابط بین جامعه جهانی و امارت اسلامی حل خواهد شد. باید روی مراحل دیگر آموزش، کار و سایر حقوق زنان کار کرد.»
وزارت امور خارجه امریکا در حالی برای حمایت اقتصادی از زنان افغان نشستی تشکیل داد که پیش از این نیز چنین نشست های در سطح منطقه و جهان تشکیل شده بود اما تا اکنون در زندگی زنان افغان تغییر عملی ایجاد ندشه است، آنچه که در آینده می تواند بی اعتمادی افغان ها در این گونه نشست ها افزایش دهد.
