مرکز گفتمان صبح در کابل از روز چهارشنبه (۱۷ دلو ۱۴۰۲) فعالیت خود را آغاز کرد.
فضل الرحمن اوریا رئیس این مرکز هدف از این حرکت را ایجاد زمینه سازی برای گفتگو و حل مشکلات کشور در داخل، شناسایی مشکلات و پیدا کردن راه حل برای آنها، گسترش روابط و تعاملات در سطح کشور، منطقه و جهان و غیره موارد دیگری را از اولویت هایشان یاد کرده است.
وی افزوده:« شناسایی مشکلات و پیدا کردن راه حل، بحث در مورد گزارش ها، تحلیل ها، طراحی ها و پروژه های اجرا شده، تولید محصولات فکری و سپس تحویل آن به مسوولین و کارکنان از اهداف اصلی این جنبش است.»
مسوولین این انجمن میگویند که تلاش دارند از این راه چنین مکانیزمی را بین کشورهای غربی به ویژه امریکا و افغانستان ایجاد کنند که بر اساس آن زمینه تعاملات ایجاد شود.
از سوی دیگر یوسف امین زازی، تحلیلگر سیاسی، ایجاد چنین جنبش های سیاسی را گامی مهم در شرایط کنونی میداند.
زازی میافزاید:« اولاً این حرکت گام مثبتی است که مرکز گفتمان ایجاد میشود. در سطح داخلی، منطقه ای و بین المللی بی اعتمادی زیادی نسبت به مسئله افغانستان وجود دارد؛ بنابراین انی یک مرکز بی طرفی است و میتواند شماری از مشکلاتی را حل کند.»
علاوه بر این، برخی دیگر استقلالیت و بی طرفی را مهمترین اصل این جنبش ها یاد میکنند.
ذکی الله محمدی، تحلیلگر سیاسی میگوید:« این مرکز زمانی میتواند مؤثر باشد که مستقل باشد و به هیچکس مرتبط نباشد، یعنی با حکومت یا گروه های دیگر ارتباط نداشته باشد، از آدرس مردم باشد، و از آن زمان بیشتر موثر تمام میشود که کادر های علمی داشته باشد.»
این در حالی است که پیش از این، عبدالحکیم شرعی سرپرست وزارت عدلیه در نشست پاسخگویی دولت به ملت، هرگونه فعالیت احزاب سیاسی را در کشور ممنوع اعلام کرده و فعالیت احزاب را به ضرر وحدت ملی خوانده بود.
