بهره برداری سیاسی از مهاجرین افغان و استفاده از آنها به عنوان فشار، ایجاد مشکل علیه تاجران افغان، بستن بنادر در برابر ترانزیت و متهم کردن افغانستان به حمایت از تروریزم، آخرین فشارهای سیاسی اسلام آباد علیه کابل است که برای رسیدن به اهداف خود از آن استفاده کرده است.
کارشناسان سیاسی معتقدند که پاکستان میخواهد با اعمال فشار سیاسی بر پالیسی سیاسی و اقتصادی افغانستان را تحت تاثیر خود قرار دهد.
به گفته آنها، اسلام آباد در تلاش است تا طرف افغانستان را تابع خود بسازد و جهان افغانستان را از چشم پاکستان نگاه کند.
فیض محمد زلاند استاد پوهنتون میگوید:« پاکستان سیاست دو وجهی را در افغانستان بازی میکند. پاکستان در تلاش است تا کابل را تابع خود کند. پالیسی سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کابل باید تحت نفوذ اسلام آباد باشد. به نظر من اخیراً پاکستان تلاش کرد تا فشارها را افزایش دهد تا حکومت طالبان و مقامات امارت اسلامی را تحت نفوذ خود درآورد و آنها در برابر خواسته های پاکستان تسلیم شوند یعنی در کل ، جهان افغانستان را از چشم پاکستان نگاه کند.»
کارشناسان میگویند، پاکستان فکر میکند که فشار سیاسی طرف افغان را مجبور به پذیرش خواسته های آنها میکند.
آنها میگویند که از تصامیم و سیاست های اخیر پاکستان در قبال افغانستان چنین به نظر میرسد که این کشور نمیتواند نظام قدرتمند و مستقل را در کابل تحمل کند.
فضل هادی وزین، کارشناس روابط بین الملل میگوید:« این اقدام به این دلیل صورت میگیرد که دولت پاکستان میخواهد فشار ها را بر حکومت سرپرست افغانستان برای پذیرش خواسته های پاکستان افزایش دهد.»
توریالی زازی، کارشناس سیاسی میگوید، پاکستان تصور میکرد که با به قدرت رسیدن امارت اسلامی، کابل تا حدی زیادی تحت نفوذ سیاسی آنها خواهد بود، اما امارت اسلامی یک نظام مرکزی مستقل و قدرتمند ایجاد کرده است که اکنون اسلام آباد را نگران کرده و مسیر مخالفت را در پیش گرفته است.
به گفته زازی، امارت اسلامی خواب های پاکستان را که در رابطه با افغانستان پس از سقوط جمهوریت دیده بود، را از بین برده است.
زازی میافزاید:« آنها (پاکستان) فشار سیاسی بر افغانستان وارد کرده اند زیرا خوابی که دیده اند که وقتی امارت اسلامی به قدرت برسد، هر درخواست آنها در افغانستان پذیرفته میشود؛ اما پاکستان باید این آرمان را با خود دفن کند. اکنون این وظیفه هر افغان است که مسوولیت تاریخی خود را در قبال کشور انجام دهد و دیگر اجازه ندهند که پنجاب در سرزمین ما مداخله کند.»
پاکستان در طول تاریخ ۷۵ ساله خود با افغانستان مخالفت کرده و به دنبال منافع افراطی خود بوده است.
در مجموع در مورد پاکستان چنین دیدگاه است که این کشور با پرورش و آموزش تروریزم، همسایگان و منطقه را بی ثبات کرده است، اما اکنون افغانستان را مقصر میداند و میخواهد تصویر نادرستی از افغانستان به دنیا ارائه دهد.
