ترانسپورت شهری دومدار در شهرها و مناطق پرجمعیت خدمات مهم و ضروری تلقی می شود، اما در کابل، پایتخت افغانستان که حدود ۸ میلیون تن در آن زندگی می کنند، اکثریت ساکنان از ترانسپورت نامنظم شهری شکایت دارند.
ترانسپورت دوامدار شامل قطارهای مسافربری، مترو و بس های منظم است که شهروندان را به موقع به محل کار و مقاصد شان در کشورهای دیگر می رسانند.
رانندگان شهر کابل از عدم وجود ایستگاه مناسب برای تاکسی ها در شهر و از عدم علائم راهنمایی و رانندگی در شهر انتقاد می کنند.
یک راننده تاکسی در کابل میگوید:« مشکل ما این است که جایی برای توقف نداریم. با وجود اینکه ۶۰ هزار افغانی بالای این تاکسی خرج کردم… اگر توقف گاه مشخص شده داشته باشیم، موتر خود را هر جا ایستاد نمی کنیم.»
یکی دیگر از رانندگان تاکسی میگوید:« علت ازدحام جمعیت عدم وجود ایستگا منظم است. وقتی کسی موتر خود را برای بالا کردن مسافر متوقف می کند، دیگران نیز در کنار او ایستاد میکنند. این امر باعث راه بندان در سطح شهر می شود. اگر ایستگا را مشخص کنند، راه بندان ایجاد نخواهد شد.»
مسوولان نیز انتقاد و شکایت شهروندان را می پذیرند اما میافزایند، وزارت ترانسپورت و داخله با هماهنگی شاروالی کابل و ریاست عمومی ترافیک کمیته مشترکی را برای برقراری نظم در پایتخت و حل مشکلات شهروندان تشکیل داده است تا این مشکلات را تا حدود حل کنند.
امام الدین احمدی، سخنگوی وزارت ترانسپورت و هوانوردی میگوید:« وزارت ترانسپورت و هوانوردی، وزارت امور داخله، شاورالی کابل و ریاست ترافیک یک کمیته سه جانبه تشکیل داده اند و ما جلسات منظم داریم. به شاروالی کابل وظیفه داده شده تا در تعیین محل ایستگاها گام بردارد.»
امام الدین احمدی نگفت که این کمیته از چه زمانی و بر اساس کدام مکانیزم شروع به کار می کند، اما به گفته او یکی از دلایل ازدحام و بی نظمی ترافیکی در شهر کابل افزایش جمعیت است و رانندگان و شهروندان عام نیز با ادارات مربوطه همکاری نمی کنند.
سخنگوی وزارت ترانسپورت و هوانوردی میافزاید:« شهر کابل برای یک میلیون تن پلان شده است اما در حال حاضر حدود ۶ میلیون تن جمعیت دارد. یکی از دلایل ازدحام جمعیت زیاد و همچنین وجود وسایل نقلیه زیاد است.»
۲۶ نومبر، روز جهانی ترانسپورت شهری دوامدار و منظم در سال ۲۰۱۶ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به طور رسمی نامگذاری شد و هدف آن توسعه ترانسپورت دایمی اعلام شد.
