پس از حمله مرگبار اخیر به سربازان پاکستانی در یک ایستگاه راه آهن در شهر کویته ایالت بلوچستان ، مقامات این کشور بار دیگر انگشت اتهام را به سوی افغانستان بلند کرده اند.
خواجه آصف وزیر دفاع این کشور بار دیگر اتهام بسته است که نیرو های آزادی خواه بلوچ و تحریک طالبان پاکستان پشت این حمله دست دارند و چنین حملاتی را از خاک افغانستان تنظیم می کنند.
آصف در مصاحبه اخیر خود گفته است، با وجود هشدارهای پاکستان، این حملات متوقف نشده اند.
به گفته آصف، علاوه بر هند، برخی کشورها در تلاش برای بی ثبات کردن پاکستان هستند.
وی در این مورد میگوید:« این که اردو پاکستان هدف قرار می گیرد و حملات بالای آنها انجام می شود، به ویژه در بلوچستان و خیبر پختونخوا، نمی توان گفت که آنها فقط برای حفظ خود و قیمت خود می جنگند. نه تنها هند بلکه برخی از کشورهای دیگر به طور مستقیم و غیرمستقیم این کار را برای بی ثبات کردن پاکستان انجام می دهند. از خاک افغانستان برای کشتن سربازان پاکستانی و به چالش کشیدن حضور چین در پروژه های اقتصادی این کشور استفاده می شود. من نمی توانم بگویم که این کار به خواست حکومت انجام میشود؛ اما آنها اقدامی علیه آنها نمی کنند و نگرانی ها و هشدارهای ما را جدی نمی گیرند.»
آصف همچنین گفته است، در حملات جداییطلبان بلوچ و تحریک طالبان پاکستان نه تنها اردو پاکستان مستقیما هدف قرار میگیرد، بلکه به اتباع خارجی مانند چین نیز حمله میشود، که به گفته وی روابط اقتصادی این کشور با پاکستان آسیب دیده است.
امارت اسلامی حمله در کویته را محکوم کرده است، اما ادعای خواجه آصف مبتی بر استفاده از خاک افغانستان علیه پاکستان را به شدت رد می کند.
ذبیح الله مجاهد سخنگوی امارت اسلامی بار دیگر اطمینان می دهد که از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر استفاده نخواهد شد.
وی در این مورد میگوید:« ما به شدت ادعای آنها را رد می کنیم. ما اجازه نمی دهیم که کسی از خاک افغانستان علیه پاکستان یا هر کشور دیگری استفاده کند. قضایایی که در داخل پاکستان اتفاق می افتد مسائل داخلی آنهاست و باید در داخل کشور راه حلی پیدا کنند یا از آن جلوگیری کنند. نیروهای امنیتی آنها باید مسوولیت خود را بر دوش دیگران نه اندازد.»
از سوی دیگر، زلمی خلیلزاد، نماینده سابق وزارت امور خارجه امریکا در امور صلح افغانستان در صفحه ایکس خود نگاشته است، اردو و مقامات پاکستان به جای تقویت امنیت، توجه خود را به دخالت سیاسی و اقتصادی و کسب درآمد معطوف کرده اند و مسوولیت اصلی آنها که حفظ امنیت شهروندان پاکستانی است را به گونه درست اجرا نمیکنند.
وی افزود است:« این حمله و حملات مشابه اخیر یک چیز را روشن می کند و آن این است که اردو پاکستان باید بر مسوولیت های اصلی خود مانند امنیت شهروندان پاکستانی تمرکز کند. اما در عوض آنها تمام توان خود را صرف مشارکت در امور سیاسی، قضایی و اقتصادی کرده اند. آنچه که نتیجه اش را با چشمان خود می بینیم.»
علاوه بر این، چند هفته پیش جنبش تحریک طالبان پاکستان نیز در پاسخ به این اتهامات مقامات پاکستانی گفته بود که نیازی به حمایت یا استفاده از جغرافیای کشور دیگر برای عملیات و حملات خود در پاکستان ندارد، بلکه تمام فعالیت های خود را در داخل پاکستان پلان و اجراء میکند.
تحلیلگران سیاسی نیز میگویند که ناامنی ها و حملات مسلحانه موضوع داخلی پاکستان و نتیجه سیاست های است که در گذشته علیه سایر کشورها به کار برده است.
فیض محمد زلاند، استاد پوهنتون میگوید:« هر گونه انتقادی که پاکستان در مورد خاک، مردم و مقامات فعلی افغانستان دارد، به من معلوم میشود که آنها هیچ سند و مدرکی در این زمینه ندارند. اینها همه به منظور مداخله پاکستان و هموار کردن راه است. در طول تاریخ، پاکستان هرگز نخواسته که افغانستان یک حکومت مرکزی مستقل، آزاد و قدرتمند داشته باشد.»
حکمت الله حکمت، کارشناس سیاسی میگوید:« پاکستان میلیون ها دالر مصرف کرد تا در امتداد خط فرضی دیورند سیم خاردار بکشد. آنها پوسته های غیرقانونی را فراتر از نقطه صفری ما ایجاد کرده اند. کنترول ۱۰۰ درصدی خط فرضی دیورند در دست اردو پاکستان است. چگونه آنها ادعا می کنند که یک نفر از افغانستان می آید و سربازان آنها را می کشد؟ این فقط یک دروغ است، دنیا میداند، افغانها و حتی ملت هوشیار پاکستان نیز میدانند.»
علاوه بر این، لوی درستیز اردو پاکستان در مراسم خاک سپاری کشته شدگان حمله کویته بر مبارزه با تروریزم تاکید کرد. همچنین محسن نقوی وزیر داخله این کشور از بررسی حمله کویته و یافتن و تعقیب افراد دخیل در آن خبر میدهد.
در حمله روز شنبه به سربازان پاکستانی در یک ایستگاه قطار در شهر کویته تحت کنترول پاکستان، حداقل ۳۱ تن که گفته میشود ۱۹ تن آنان سربازان پاکستانی بوده اند، کشته و بیش از ۶۰ تن زخمی شدند.
نیروهای تجزیه طلب بلوچ مسوولیت این حمله را بر عهده گرفت و هدف اصلی این حمله را سربازانی خواند که از دوره آموزشی کوتاه مدت اردو پاکستان بازگشته و منتظر قطار بودند.
