با وجود جنگ های چندین دههٔ گذشته، افغانستان هنوزهم یکی از کشورهای است که ماین های زمینی و مهمات منفجر ناشده باقی مانده از جنگ از مردم قربانی میگیرد.
اوچا گفته است که از سال ۱۹۸۹ تاکنون ۴۵ هزار تن در افغانستان قربانی مواد منفجره باقی مانده از جنگ شده اند و از جنوری ۲۰۲۲ تا فبروری ۲۰۲۴ بیش از ۱۴۰۰ تن توسط مهمات منفجر ناشده کشته شده اند.
اوچا همچنین گفته است که دومین تلفات در افغانستان ناشی از مهمات و ماین های منفجر ناشده است، که ۸۶ درصد قربانیان آن را کودکان تشکیل میدهند، نزدیک به ۵۰ درصد تلفات در جریان بازی و ۱۵ درصد در هنگام جمع آوری آهن رخ داده است.»
اوچا میافزاید:« از سال ۱۹۸۹ تا کنون ۴۵ هزار افغان قربانی ماین و مواد منفجره باقی مانده از جنگ شده اند که این رقم در هر ماه ۱۰۰ تن است. در سال ۲۰۲۳، ۸۹ درصد قربانیان کودکان بودند. اکنون به دلیل نبود حمایت مالی در افغانستان ۳.۴ میلیون تن در معرض انفجار مهمات منفجر ناشده قرار دارند.»
یافته های اوچا نشان میدهد که در شش ماه اول سال جاری ۲۹۲ تن افراد ملکی بر اثر انفجار مهمات منفجر ناشده کشته شده اند.
در عین حال فضل الرحیم، مدیر پلان و برنامه موسسه ماین پاکی میگوید که در حال حاضر ۳۸۰۰ کیلومتر از ساحه در افغانستان با تلاش آنها از آلودگی مواد منفجر ناشده پاکسازی شده است، اما همچنان بیش از ۱۴۰۰ کیلومتر ساحه با خطر ماین مواجه است که بیشتر آن ولایات هلمند، قندهار، زابل، پکتیا، کندز و بغلان است.»
داکتر فضل الرحیم میگوید:« این یک واقعیت واضح است که افغانستان همچنان با تهدید مهمات منفجر ناشده مواجه است. ۱۴۵۰ کیلومتر مساحت در افغانستان باقی مانده است که باید پاکسازی شود. اغلب مناطق خطرناک وجود دارد. این مناطق شامل زابل، هلمند، قندهار، ساحه زازی پکتیا، مناطق شمالی و ولایات شرقی است.»
وی برای افغانستان عاری از مهمات منفجر ناشده کمک های بین المللی را مهم میداند و میافزاید که این امر باعث کاهش مرگ و میر ناشی از این مهمات میشود.
فضل الرحیم میگوید:« در حال حاضر امکان ماین پاکی وجود دارد اما در سه سال اخیر مشکل بودجه به حدی رسیده که کار با مشکل مواجه شده است. ما از تمویل کنندگان امید داریم که ماین پاکی را از سیاست دور نگهدارند و مانند گذشته با افغانستان کمک کنند، برعکس گذشته اکنون زمینه های زیادی فراهم شده است.»
مهمات منفجر ناشده در افغانستان جان مردم را به خطر انداخته و باعث شده که مردم دچار ناتوانی های جسمی مانند از دست دادن دست و پا، فشار روحی و اختلالات، اضطراب و افسردگی عمیق شوند.
