وضعیت حقوق بشر در افغانستان به ویژه حقوق دختران و زنان به محور بحث های بین المللی در مورد افغانستان تبدیل شده است.
رینا امیری، نماینده ویژه امریکا برای افغانستان در بخش زنان، دختران و حقوق بشر، ممنوعیت های اعمال شده بر زنان و دختران از سوی حکومت سرپرست در افغانستان را مانع بزرگی برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور دانست.
امیری گفته است که به دلیل این تحریم ها، افغانستان سالانه یک میلیارد دالر خسارت مالی متحمل میشود و برای بیرون رفت از این وضعیت، بر تغییر سیاست های حکومت سرپرست تاکید کرده است.
امیری افزوده:« افغانستان سالانه بیش از یک میلیارد دالر به دلیل دستورات و تحریم های اعمال شده از سوی طالبان علیه زنان و دختران ضرر میکند. این فرامینی است که دختران و زنان افغان را از آموزش منع میکند و به کار و اشتغال همه افغان ها آسیب میرساند. برای اینکه افغانستان از این وضعیت بیرون شود باید این سیاست ها تغییر کند.»
رینا امیری این اظهارات را در حالی بیان کرده که از دو نیم سال گذشته بدین سو دختران و زنان از آموزش و کار محروم هستند و در نتیجه این تحریم ها بسیاری از سازمان های کمکرسان یا کمک های خود را کاهش داده یا به طور کامل متوقف کرده اند.
با توجه به اینکه فضای امنی برای دختران و زنان ایجاد شده است، تحلیلگران اقتصادی از حکومت سرپرست میخواهند تا با اجازه دادن زنان به کار در جامعه، خود را از مشکلات اقتصادی خلاص کند.
صمیم جاهد، تحلیلگر اقتصادی میگوید:« معلوم است که اگر همه زنان بتوانند در اقتصاد افغانستان کار کنند و در آن سهیم باشند؛ پس اقتصاد افغانستان بیشتر توسعه می یافت و با توجه به این امر، امارت اسلامی باید به این بخش توجه کند، انعطاف نشان دهد و جامعه جهانی نیز با امارت اسلامی تعامل داشته باشد.»
برخی دیگر میگویند امارت اسلامی باید بر اساس تعامل خوب با جامعه جهانی ارتباط برقرار کند تا حکومت سرپرست به رسمیت شناخته شود.
خلیل احمد نادم، تحلیلگر اقتصادی میگوید:« اگر حکومت افغانستان با جهان تعامل نکند؛ پس ضرر و زیان بیشتر آن به مردم میرسد، اگر تعامل کند و افغانستان به رسمیت شناخته شود، پس داد و ستد ها افزایش مییابد، نمایندگی های سیاسی فعال میشود، بخش تجارت بیشتر توسعه یافته و سرمایه گذاری ها افزایش مییابد.»
نازکمیر زیارمل، تحلیلگر سیاسی میگوید:« اگر امارت اسلامی افغانستان تصمیم خود را در مورد زنان تغییر ندهد، کمک ها بیشتر از دست میرود و به رسمیت نیز شناخته نمیشود، زیرا اولین شرط جهان حقوق زنان است.»
این در حالی است که چندی پیش، آنتونیو گوترش، سرمنشی سازمان ملل متحد در تازه ترین گزارش خود از وضعیت بشری در افغانستان گفته است که تقریبا نیمی از مردم افغانستان زیر خط فقر زندگی میکنند.
