خانواده های که به اثر جنگ و عوامل مختلف از مناطق خود بیجا شده اند از شش سال بدین سو در شهرک غازی امان الله خان ولایت ننگرهار در ساختمان های نیمه کاره و مارکیت ها تجاری که کلکین و دروازه ندارند زندگی میکنند.
بیشتر آنها که ساکنان ولسوالی های مومندره و هسکه مینه هستند میگویند، خانه هایشان ویران شده و هر زمستان و تابستان فرزندانشان به بیماری های مختلف مبتلا می شوند و زندگی شان در رنج است.
یک تن از بیجا شده گان میگوید:« در این ویرانه زندگی میکنیم، نه کلکین دارد و نه دروازه، فصل سرد است، بچههایمان مریض میشوند، توان خریداری مواد سوخت را نداریم.»
بیجاشدگان ساکن اینجا میگویند که در شش سال گذشته به آنها قول داده شده که خانه های ویران شده شان را بازسازی کنند، اما هنوز عملی نشده است.
یک تن از بیجا شده گان دیگر میگوید:« ما به خاطر جنگ اینجا آمدیم. از این خانه سه شهید داده ایم، من سرپرست خانه هستم و مسوولیت سه زن بیوه را دارم. در اینجا زندگی میکینم و کودکان در تابستان و زمستان مریض هستند.»
در همین حال، خلیل الرحمن حقانی، سرپرست امور مهاجرین و عودت کنندگان میگوید که پس از جا بجا کردن خانواده های عودت کننده، به مشکلات بیجاشدگان داخلی به طور کامل رسیدگی خواهد شد.
حقانی میافزاید:« در رابطه به این مسئله ما برای آینده برنامه قوی داریم، یعنی برای بیجا شده گان داخلی و خارجی؛ اما اکنون مهاجرین عودت کرده اند پس باید اولویت به آنها داده شود. بر اساس آمار من، ما نزدیک به ۵۰۰ هزار تن را در داخل کابل و سایر ولایات جا داده ایم.»
بر اساس معلومات مقامات، در گذشته ۲۳۷۰۰ خانواده بر اثر جنگ و عوامل مختلف از مناطق خود بیجا شده بودندکه از این تعداد ۶ هزار خانواده دوباره به خانه های خود بازگشته و مابقی هنوز در مناطق مختلف ننگرهار زندگی میکنند.
